Beðið eftir börnum og systkinum...

Það er um klukkustund í að Rannveig og Jóhannes komi hingað á Maltesholmsvägen. Ég er orðin frekar eirðarlaus og hlakka svo til að hitta þau. Fluginu seinkaði um rúma klukkustund og nú bíðum við bara og bíðum. Ákvað að því tilefni að setja inn nokkrar myndir og smá fréttir. Við höfum sumsé lifað barnlausu lífi í viku og reynt að gera hluti sem við myndum ekki endilega gera meðan börnin eru hjá okkur. Á laugardagskvöldið tókum við lestina niður í bæ og fórum á smá pöbbarölt. Hér má sjá okkur í lestinni, svaka hress og spennt fyrir því að skoða Gamla stan og nágrenni á laugardagskvöldi, gay pride kvöldi meira að segja. Bjuggumst við svakalegri stemmningu og mannfjölda en það var ekki alveg svoleiðis. Nema að fólk fari mjög seint í bæinn því við fórum snemma heim ;)

Við byrjuðum kvöldið á hressum pub með lifandi tónlist, keyptum bjór sem var rándýr og vondur í þokkabót. Enduðum það svo í hamborgaravagni þar sem við komumst að því að hinn sænski staðgengill Hlölla eru pylsur í bakka með kartöflumús. Við höfðum reyndar ekki smekk fyrir því og fylgdumst bara með hip og kúl píum að slafra þessu í sig.

 

Má til með að setja mynd af helsta forréttinum sem boðið er upp á hér, höfum fengið þetta í öll þrjú skiptin sem við höfum farið út og fengið okkur pizzu. Þetta er sumsé hvítkál með einhverskonar dressingu og svörtum pipar...njomm??? (ekki alveg okkar tebolli...)

Að lokum mynd fyrir Fanneyju vinkonu. Þessi bíll á heima í næsta húsi.

Friðrik, Bogga og krakkarnir lentir og ég ætla að græja miðnætursnarl fyrir þau, adíós.

Við fórum svolítinn rúnt í gærmorgun - ætluðum raunar að skreppa bara aðeins í búðina tveimur stoppum frá okkur en lentum þá í lestartjekki. Hellingur af einkennisklæddum mönnum birtust allt í einu í lestinni í þeim tilgangi að athuga með lestarkort þeirra sem þar voru. Ég sýndi þeim mitt með bros á vör en brá örlítið í brún þegar maðurinn hvessti á mig augum og bað um studentakortið mitt. Ég sagði honum eins og var að þetta væri stúdentakortið mitt. Tók ljóskuna á þetta - eins og Árný þegar hún var stoppuð af lögreglunni í USA - og slapp við skrekkinn. Slapp við að borga 1200 sænskar fyrir að vera ekki með skírteini upp á það að vera nemandi við sænskan háskóla. Við erum svo miklir aular - keyptum stúdentakort í lestina en föttuðum ekki að maður þyrfti að vera með stúdentaskírteini líka (mér fannst reyndar ótrúlega auðvelt að kaupa stúdentakort...). Fórum og versluðum en brunuðum svo niður á central station og þar þurfti ég að borga um 500 sænskar fyrir okkur  bæði til að breyta kortinu okkar í almennt kort...þar sem við höfum ekki fengið nein stúdentaskírteini ennþá. Damn. Allavega.

Ég tók nokkrar myndir í gær af okkar nánasta umhverfi. Veðrið hefur leikið við okkur síðan við komum, glampandi sól og um 25° hiti alla dagana.

Svona er útsýnið af svölunum okkar. Þær snúa í vestur og maður horfir út á Mäleren. Gatan á móti blokkinni okkar er botnlangi og maður endar bara niður að vatni, raunar smábátahöfn með allskyns bátum sem fólkið hér í nágrenninu á. Okkur var boðið að leigja bát með íbúðinni, ætli ég sé ekki farin að sjá eftir því að hafa afþakkað það ;)

Þessi mynd er líka tekin af svölunum. Við endann á götunni okkar er stór skógur (útivistarparadís!) og baðströnd. Fólk tekur lestina/strætó hingað í stórum stíl til að baða sig á ströndinni. Við fórum þangað seinnipartinn í gær og þar var líf og fjör, fullt af fjölskyldufólki, unglingar að drekka bjór og grilla pylsur á einnota grillum, þar er strandblaksvöllur og lítil sjoppa. Við hlökkum til að fara þangað með krakkana.

Addi er ótrúlga ánægður með eldhúsið okkar. Það er risastórt með svolítið miklu meira borðplássi en við eigum að venjast :) Við keyptum ostaskera og pönnu í dag, annars var bara allt í þessu eldhúsi sem við þurfum - meira að segja matur í frystinum og í skúffum. Eina sem vantar er kaffivélin góða...

Hér er mynd frá stöndinni góðu. Fólk flatmagar á grasinu og leikur sér í sandinum og syndir svo í sjónum. Eigum eftir að prófa þetta betur...

Hér er svo húsið okkar. Við búum sumsé í þessari blokk, á efstu hæð í innganginum lengst til vinstri. Þetta er hús byggt fyrir um 50 árum síðan, en íbúðin hefur greinilega öll verið tekin í gegn því hún er mjög fín.

Við fórum í kvöldgöngu í gærkvöldi og ég tók nokkrar myndir. Þetta er smábátahöfnin sem er bara svona 300 m frá húsinu okkar. Fullt af litlum seglbátum, einstaka litlar skútur, árabátar og allt þar á milli. Við sáum fullt af bátum á vatninu og svo var fólk á bakkanum líka með veiðistengurnar.

Mjöööög algeng sjón í hverfinu - gamlar hvíthærðar fínar frúr í hvítum buxum, á göngu með göngustafi. Hverfið okkar var byggt upp fyrir um 50-60 árum síðan. Pabbi leigusalans (sem tók á móti okkur fyrsta kvöldið) var einn af þeim sem byggði upp hverfið á sínum tíma. Þá útvegaði borgin félitlu barnafólki lóðir til að byggja hús. Margir þessara íbúa búa hér ennþá, enda er SLATTI af eldra fólki hérna. Krúttlegu gömlu fólki sem er duglegt að spjalla og vísa til vegar :) Og konurnar allar í hvítum buxum.

Mäleren og sænskt sólarlag...hérna er orðið dimmt miklu fyrr en heima.

 Það eru tvær baðstrandir í nágrenninu, önnur nokkur hundruð metrum frá húsinu okkar og svo þessi sem er í svona 7-10 mínútna göngufjarlægð. Þangað komum við þegar farið var að rökkva í gærkvöldi en samt voru ennþá krakkar að leika sér í sjónum (eins og glöggir geta séð á myndinni). Þessi strönd var minni en "okkar" strönd en svaka kósí.

Hér líkur þessu myndabloggi. Lesendur ættu að hafa einhverja hugmynd um hvernig hverfið okkar lítur út. Í dag fórum við svo í IKEA (nauðug - reyndum að panta í gegnum netið en gátum ekki pantað allt sem við þurftum í gegnum netið svo við neyddumst til að fara...). Ákváðum að þetta yrði fyrsta og síðasta Ikea ferð okkar hér í Svíaríki. Við prófum strætóinn að þessu sinni, þurftum að taka þrjá strætóa og ferðin tók okkur um klukkustund. Fengum svo draslið sent heim og kostaði það tæplega 500 sænskar. Við höfum semsagt komist að því að það er allt ógeðslega dýrt hérna.

Og sænska regluverkið gerði okkur erfitt fyrir í kvöld - fundum loksins gleraugnabúð og ætluðum að kaupa linsur. En þá var það ekki hægt nema að fara til augnlæknis í Svíþjóð fyrst og vera með recept frá honum. Það kostar um 500 kall á mann að fara til svoleiðis læknis (tæplega 10.000 íslenskar) og þá fyrst getum við keypt linsur. Það er hægt að kaupa snus löglega í hverri einustu sjoppu en ólöglegt að kaupa linsur. Þeir sem koma í heimsókn verða neyddir til að koma með linsur úr fríhöfninni!

Adios amigos.

Þú ert númer 476 í röðinni...

Þá erum við hjónakornin mætt í stórborgina. Við lentum um hálf 10 í gærkvöldi og flýttum okkur í íbúðina okkar, klyfjuð dóti. Starfsfólkið á flugvellinum var afar hjálplegt, við sluppum við að borga yfirvigt og það var ekkert tekið af okkur í öryggisleitinni nema einn skiptilykil (hvað er annars að því að vera með skiptilykil í handfarangri??).

Faðir leigusalans beið svo eftir okkur í íbúðinni, ótrúlega indæll maður sem klappaði okkur sagði sögur, var búinn að kaupa lífræn epli og banana og jógúrt svo við hefðum eitthvað í morgunmat. Íbúðin er stór, björt og falleg. Eldhúsið er to die for, fjögur stór svefnherbergi og geggjað útsýni yfir Mäleren. Við leigjum með húsgögnum og það er þvílíkur munur að þurfa ekki að fara að kaupa allt. Hér eru krydd í skápum, handklæði, sængur, ryksuga, diskar og hnífapör, internettenging, flatskjár og allskonar dótarí. Pottar í skápum og eldhúsdót í skúffum.

Fórum á stúfana í dag og keyptum okkur lestarkort, brunuðum svo í bæinn að redda málum. Við fórum sumsé í Skatteverket í miðbænum til að sækja um kennitölu og skrá okkur inn í landið. Þar var þvílíka örtröðin, aðstoðarfólk út um allt með gulan borða og svo fékk maður númer...við vorum sumsé nr. 476 í röðinni og þegar við komum var verið að afgreiða þann sem var nr. 411. Röðin gekk nú samt merkilega fljótt fyrir sig. Svo þurfum við að fara með krakkana í sama ferli þegar þau koma. Það er ekki hægt að gera neitt fyrr en maður hefur fengið kennitölu, en hún kemur til manns í pósti eftir tvær til fjórar vikur.

Röltum um Gamla stan, keyptum öl á 55 sænskar (!!!) og skoðuðum okkur svo um í stærsta þjónustu- og verslunarkjarnanum hérna í grenndinni (Vållingby), en þar má meðal annars finna H&M auk fleiri verslana.

Á morgun neyðumst við til að fara og versla í matinn, ætlum svo að kíkja á skólann okkar og reyna að leysa úr símamálum. Við erum með heimasíma en hann virðist ekki virka sem skildi og íslensku gsm kortin okkar eru dauð. Svo er reyndar dyrabjallan biluð (!). Annars allt í hinu besta, frábært veður í dag og góð spá fyrir næstu daga.

Kveðjur frá Stokkhólmi!

Tvær vikur í brottför...

og spennan magnast að sjálfsögðu. Pökkun er í fullum gangi - til dæmis voru fatastaflar flokkaðir í fjórar hrúgur í dag; henda, Rauði krossinn, Svíþjóð, geymsla. Komst að því að Addi á um það bil 15 stuttbuxur :)

Annars hefur þessi helgi verið tekin með trompi í góðra vina hópi. Á föstudaginn var svolítil óvissuferð í vinnunni hans Adda og svo skemmtilega (og óvænt fyrir hann) vildi til að óvissan endaði með matarveislu í Vanabyggðinni. Ég hamaðist sveitt við að pakka, skúra og skrúbba og stilla upp í stofunni svo koma mætti fyrir 20 manns í mat. Þá kom sér vel að vera með tvö borðstofuborð - annað 12 manna og hitt 8 manna. Hér var drukkið mikið og borðað, sungið, trallað og hlegið fram á nótt. Í gær vorum við á Ólafsfirði með góðum vinum og litum svo við hjá kollega um kvöldið - sú heimsókn endaði í öl á Götubarnum eftir miklar spegúlasjónir um Andrés önd, Tinna og týnda bíla á hálendinu.

Sumsé, Götubarinn tvö kvöld í röð. Það tekur á að sinna félagslífinu svona áður en við flytjum úr landi...

Næst á dagskrá er Stieg Larson maraþon, frágangur í MA og meiri pökkun og vinaheimsóknir, gleði og tregafullar kveðjustundir.

yfir og út...

Brottför eftir 33 daga

Það er skrítin tilfinning að uppgötva að maður sé að fara að yfirgefa heimili sitt í að minnsta kosti tvö ár. Að sjá ekki systkini, foreldra, vini og ættingja í tvö ár - nema þeir leggist í ferðalög. Þegar við komum heim verð ég til dæmis búin að missa af tveimur árum í lífi bræðranna minna litlu, sem nú eru eins og þriggja ára og "litla" frænka verður allt í einu komin með bílpróf. Vinir búnir að eignast (fleiri) börn og aðrir gifta sig og maður verður ekki á staðnum til að taka þátt og samgleðjast. Við fáum eitthvað í staðinn sem við vitum ekki enn hvað verður. Einhvernvegin er þægilegra að vita hvað maður hefur en að vita ekki hvað verður, en ætli ég sé ekki bara svolítill spennufíkill...hlakka í það minnsta mjög mikið til (með dass af söknuði) en vona að fólkið mitt verði duglegt að láta í sér heyra, senda bréf og fréttir, hafa samband og svo verður auðvitað frábært að fá heimsóknir frá Íslandi.

33 dagar í brottför okkar Adda! Einn kassi á dag kemur skapinu í lag.

love,

V

Foreldrastund

Ég er nánast aldrei ein heima. En það gerðist í dag - mamma tók Jóhannes með sér á Krókinn og Addi fór í Lauga að sækja Rannveigu Katrínu. Ég var alveg eirðarlaus og vissi ekkert hvað ég ætti af mér að gera. Endaði svo á því að blasta FM Belfast og skúra, pakka niður kristal, þurrka af og endurraða í stofunni.

Það stóð á endum - ég var að klára þegar Rannveig og Addi komu heim. Við buðum drottningunni svo á Greifann. Það hafði staðið til í nokkurn tíma - eða frá því hún kláraði skólann. Þessi stelpa er ótrúleg - lauk píanónámi vetrarins með 8,4 í einkunn, fékk framúrskarandi góða umsögn og frábærar einkunnir fyrir allt sem hún gerði í skólanum og bætti sig mjög mikið í sundinu í vetur. Stóðst allar áskoranir með prýði, en þessi vetur hefur verið mjög krefjandi fyrir okkur öll, óvenju mikið að gera hjá foreldrunum (Addi var einmitt að ljúka diplomanámi í opinberri stjórnsýslu frá HÍ) og barnið kannski ekki fengið eins mikla athygli og hún á skilið. Við áttum frábæra kvöldstund saman og greinilegt að daman kann að meta að fá að vera ein með foreldrunum :o)

Enduðum kvöldið í Eymundsson þar sem við fjárfestum í kennsludisk og bók í sænskri tungu. Nú verður farið í stífar æfingar, jibbíkóla.

Sommer of ´96

Merkisdagur í dag - ætli ég eigi ekki 15 ára fermingarafmæli í dag. Eða svona hérumbil. Fermdist á hvítasunnudag 1996 í upphlutnum hennar mömmu. Fékk bjútíbox og hárblásara í fermingargjöf, hnakk og æðardúnsæng. Æðardúnsængin er tvímælalaust besta gjöf sem ég hef fengið um ævina. Svo fékk ég einhverjar krónur og fyrir þær keypti ég mér flug til Noregs. Fór þangað viku eftir ferminguna og átti frábært sumar á Vestnesi.

Þetta var þvílíkt ævintýri fyrir 14 ára skrípi sem hafði aldrei áður farið til útlanda og varla til Reykjavíkur einu sinni. Myndin er tekin úr húsinu sem fjölskyldan bjó í. Sjálf átti ég mitt herbergi í húsinu á myndinni. Bjó sumsé bara ein þarna í húsinu, í stóru herbergi með baðherbergi. Fjölskyldan rak kiosk í þessu húsi og þetta herbergi var hugsað fyrir starfsmann sjoppunnar. Ég kynntist fullt af krökkum, grillaði pylsur í deigi á stöndinni, synti í sjónum, fór í partý, óteljandi reiðtúra ein í skóginum, fór í ferðalög, bakaði svele og borðaði óhugnanlega mikið af brauði með leverpostej. Lærði norsku, fór á Molde jazzfestival, steiktist í sólinni, fór á diskótek, hugsaði um tvö börn (stundum fjögur), tvær geitur og tvær kanínur. Fór í hjólatúr á Harley Davidson mótarhjóli, varð skotin og spilaði á gítar. Yndislegt sumar, besta sumar í geimi. Núna eru þessi börn orðin fullorðin og það þýðir að ég er orðin gömul :)