Ég fór í náttfatapartý síðasta föstudag. Veit ekki hvenær í ósköpunum ég gerði eitthvað svoleiðis síðast - en þetta var mjög gaman. Íslendingur, Írani og tveir Grikkjar skemmtu sér mjög vel yfir Dirty Dancing, horfa á youtube myndbönd, Sex and the city, baka pizzu og spjalla...
Fyrr um daginn fór ég á kaffihús með þremur írönskum stúlkum og ræddum við lengi saman um menningu og stjórnmál og allskonar annað gáfulegt. Þetta er það langbesta við að stunda nám í útlöndum - að kynnast allskonar frábærlega fjölbreyttu fólki frá hinum ýmsu heimshornum :o)
Ég skrifaði að gamni niður glefsur úr um það bil 10 mínútna samtali sem Jóhannes átti við föður sinn í kvöld. Svona talar sumsé fimm ára drengurinn minn.
"Pabbi, ég ætla að försätta að læra þig sænsku ända þangað til við komum aftur til Íslands"
"Ég er redan búinn að læra mig sænsku"
"Ég er fortfarande svangur"
"Ég hef engan aning!"
"Það er ganska skrítið"
"Þessi bíll er alveg eins og vagnur"
Það merkilega er að hann blandar nánast aldrei íslenskum orðum inn í samtöl sem fara fram á sænsku, en þegar hann talar íslensku við okkur hérna heima þá kemur varla setning frá honum sem ekki er með sænskum orðum í eða þá málfræðilega kolröng. Það verður krefjandi fyrir hann að flytja aftur heim og eiga samskipti á 100% íslensku. Nú þegar er nokkuð erfitt fyrir fólk að skilja hann í gegnum síma eða skype - nema að það kunni eitthvað í sænsku.
Á maður samt nokkuð að hafa áhyggjur af þessu? Við lesum fyrir hann á íslensku á nánast hverju kvöldi (einstaka sinnum á sænsku), leiðréttum hann temmilega mikið og tölum mjög mikið við hann. "Vandamálið" er kannski að við skiljum hann fullkomlega þó hann blandi tungumálunum saman og tökum jafnvel ekki alltaf eftir því. Það verður í það minnsta forvitnilegt að fylgjast með þróun mála í framhaldinu :o)
Í lok ágúst fórum við Addi á stórkostlega tónleika.
S T Ó R K O S T L E G A.
Við erum sammála (sem betur fer) um það að það sé mikilvægara að safna minningum og upplifunum frekar en dauðum hlutum. Það kom því svosem ekki á óvart að Addi skyldi gefa mér bestu þrítugsafmælisgjöf í heiminum, sumsé miða á tónleika með Coldplay, einni af mínum uppáhaldshljómsveitum til margra ára.
Við fengum pössun og fórum í fyrsta sinn í meira en eitt ár bara tvö saman út. Vorum mætt snemma á Stockholm Stadium, fundum sætin okkar, fengum okkur bjór og biðum eftir að goðin mættu á svið. Biðin var nokkuð löng og örlítið köld en ó hvað hún var þess virði. Þess ber að geta að ég hef eiginlega aldrei farið á alvörunni tónleika áður (veit ekki hvort ég á að telja James Brown tónleikana Laugardalshöllinni með). Um leið og Coldplay mættu á sviðið brjálaðist allt og armböndin okkar byrjuðu að blikka og ég fékk gæsahúð og tár í augun og var ekki lengur kalt og brosti að sjálfsögðu hringinn allan tímann. Söng mig hása og hjarta mitt fylltist af hamingju. Jamm þetta var stórkostlegt.
Allir tónleikagestir fengu armbönd sem blikkuðu í takt við sum lögin. Það var myrkur úti og þetta útspil þeirra bætti heldur betur á stemmninguna og upplifunina. Ég set hérna inn klippu frá tónleikunum, þegar þeir tóku Paradise í annað sinn - og átti það að vera upptaka fyrir þáttinn Stand up to cancer. Chris sagðist ætla að gera svolítið klikkað með okkur, en þeir hefðu verið beðnir um að koma með innslag í þennan þátt og þeir samþykktu það ef þeir fengju að taka það upp í Stokkhólmi. Svo kom nú reyndar í ljós að þeir höfðu sagt nákvæmlega það sama á tónleikum í París og sú upptaka var notuð í þættinum. Nokkrir Svíar urðu fúlir...en þetta atriði var nú samt með þeim flottustu á tónleikunum :o)
Ég hef alveg verið meðal þeirra sem finnst algjört bruðl að eyða peningum í dýra tónleikamiða - en þetta var svo þess virði og er eitt af því sem ég ætla að gera meira af. Viva la vida!
Við fögnuðum afmæli Jóhannesar um miðjan september með góðum gestum, en foreldrar Adda komu og voru hjá okkur í nokkra daga í kringum afmælið hans. Það var því heppinn lítill (eða ekki svo lítill) drengur sem fagnaði afmælinu sínu og bauð upp á köku og fékk margar gjafir, bæði skemmtilegar og nytsamlegar! Lego á hug hans allan þessa dagana og fær hann ekki leið á því að búa til allskonar farartæki úr legóinu sínu. Enda fékk hann legó - flugvél, löggubíl, slökkvibíl og slökkvibát í afmælisgjöf (það þarf að fara að gefa krakkanum dúkku til að jafna þetta út!). Daginn eftir fimm ára afmælið fórum við með hanní fimm ára skoðun (alltaf sama nákvæmnin hjá Svíunum). Hann er (sem fyrr) svolítið fyrir ofan meðallag bæði í hæð og þyngd, þó aðallega hæð. Hann er orðinn um 115 cm og tæplega 20 kíló. Hann talaði og talaði og hjúkrunarfræðingurinn þurfti (sem fyrr) að stoppa hann af. Hann vildi ekki teikna sjálfsmynd fyrir hana en teiknaði ýmislegt annað og svo sá hann svona svakalega vel. Sumsé, allt jätte bra! Nokkrar afmælismyndir fylgja - takk allir fyrir skemmtilegar sendingar, símtöl og kveðjur!
Að morgni afmælisdags - hlaupahjól sem hefur vakið mikla lukku!
Kominn heim úr leikskólanum og farinn að opna fleiri pakka :o)
Kominn í nýjan bol sem stóra systir gaf og nýtur aðstoðar hennar við að opna gjafirnar.
Veiii lego bátur!
Svo grillaði pabbi pylsur og mamma bakaði köku.
Að lokum - ein góð af Rannveigu með ömmu sinni við Drottningholm slott. Þar er æðislegur garður sem við höfum algjörlega misst af, þvílík synd! Þurfum að vera dugleg að fara þangað næsta vor :o)
24 september 2012
Lítið hefur verið um uppfærslur hér síðustu daga og vikur. Það má rekja til mikilla anna en úr þessu verður vonandi bætt bráðlega.
Þó er það að frétta að hjónin á Maltesholmsvägen þurfa að fara að stunda jóga og læra að anda í poka til að minnka stresshnútinn í maganum fyrir önninni sem er í raun og veru langt komin en dugnaðurinn við lærdom ekki verið eins mikill!
Grikkir eru þekktir fyrir kaffiást sína og þeir eru snillingar í að búa til unaðslega kalda kaffidrykki sem eru hæfilega svalandi í hitanum.
Þessa daga sem ég dvaldi í Grikklandi drakk ég...tja...veit ekki hvað marga Frappe. En þeir voru sennilega nokkuð margir. Ég greip með mér eina dollu af Frappe-kaffidufti og hef verið að æfa mig í að gera Frappe heima.
Allt sem þarf er kaffiduftið, froðuþeytari, mjólk, ísmolar og sykur ef vill. Ein teskeið af kaffiduftinu, smá sykur og ca. tvær matskeiðar vatn. Svo freyðir þetta alveg upp að glasbarminum þegar maður notar froðuþeytarann. Tveir, þrír ísmolar, mjólk og auðvitað RÖR. Þennan drykk þarf að drekka með röri. Kaffið er sterkt svo mér finnst betra að setja pínu sykur og mjólk- þó ég sé vön að drekka kaffið mitt svart og sykurlaust.
Fullkominn drykkur áður en lagt er af stað til Parísar! Au revoir!
September hafinn og allskonar að gerast á Maltesholmsvägen. Það var svolítill skellur að þurfa að hefja strögglið aftur, sundskutl, vakna á morgnana, byrja að læra, sitja í lestum heilu og hálfu tímana og svo framvegis. En þetta er allt að koma :o)
September er líka svo góður mánuður. Hann hófst á því að Hildur Ey vinkona kom í heimsókn frá Osló og við fórum saman í Tjejmilen, sem er 10 km hlaup um Djurgården. Um 25.000 konur tóku þátt og þetta var alveg frábært, þrátt fyrir gríðarlega rigningu og drullu. Þetta minnti mig á Laufskálaréttarstemmningu, að trampa þarna í drullunni á mótssvæðinu innan um fullt af fólki.
Ég ætla svo að skella mér til Parísar á morgun í löngu planaða vinkonuferð. Þar munu hinar fimm fræknu hittast á ný eftir langa fjarvist og spássera um stræti Parísar.
Svo fáum við gesti og litli drengurinn okkar verður fimm ára 13. september. Ekki svo lítill lengur eða hvað?
